29/5/06

Η Νεράιδα των Πηγών


Η Νεράιδα των Πηγών


Ξαγρυπνώντας μια βραδιά μ’ ολόγιομο φεγγάρι,
σκύβω και προσεύχομαι στους άγνωστους Θεούς,
μια νεράιδα γαλανή με του ελαφιού τη χάρη
να μου στείλουν απ’ τους ουρανούς.

Πριν ακόμα σηκωθώ απ’ το βρεγμένο χώμα
κι έχοντας στα γόνατα το βάρος των ευχών,
μια αστραπή σπιθοβολάει απ’ τ’ ουρανού το στρώμα
και ξυπνάει η νεράιδα των πηγών.

Στα μαλλιά της πλέκονται πολύχρωμα γεράνια
και φοράει στεφάνι των ανέμων την πνοή.
Στους καρπούς μου αφήνει μυρωδιές από πλατάνια,
στην καρδιά μου δίνει το φιλί.

Γέμισε τις νύχτες μου με πορφυρές εικόνες,
αγιασμένες μουσικές, αγγελικούς χορούς.
Περπατάει δίπλα μου, με ραίνει ανεμώνες,
με ταΐζει άνθη απ’ τους αγρούς.

Γέννησε στις λίμνες μου τις πιο όμορφες γοργόνες
που έχουν για φουστάνι χρυσοκέντητους αφρούς.
Μου φοράει του βυθού ολόλευκους χιτώνες,
με κερνάει τους πιο γλυκούς καρπούς

2 Σχολίασαν:

Αιολος είπε...

Γειά σου φίλε Γιώργο.
το παρόν αποτελεί στίχους προς μελοποίηση ή κανονικό ποίημα...γιατι είσαι και μουσικός...

κουκου-Β-αγια είπε...

Αίολε,
Το παρόν είναι στίχοι που έχουν ήδη μελοποιηθεί, καθότι πράγματι, είμαι μουσικός.
Σωστά το είπες.
Με μια διαφορά όμως!!!
Δεν είμαι ο Γιώργος!!! (για ποιόν Γιώργο με πέρασες?)
Είμαι αν μη τι άλλο, γένους Θηλυκού!!